Technical Education Journal King Mongkut’s University of Technology North Bangkok
Learning Outcomes based on Stakeholder Expectations: Bachelor of Engineering Program in Electrical Engineering and Education (5 years)
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการเรียนรู้ที่คาดหวังจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและการศึกษา (5 ปี) และ 2) ประเมินผลการเรียนรู้ที่คาดหวังของหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและการศึกษา (5 ปี) โดยผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของหลักสูตร ได้แก่ ผู้เรียน 93 คน ผู้สอน 16 คน และนายจ้าง 7 คน เครื่องมือในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้ง 3 กลุ่มคาดหวังให้เป็นบัณฑิตที่คิดอย่างมีตรรกะ มีเหตุมีผล ส่วนความรู้และทักษะเฉพาะทางพบว่า นายจ้างให้ความเห็นเกี่ยวกับหัวข้อเฉพาะทางตามสายงานที่จะทำ แต่ผู้สอนให้ความสำคัญกับหัวข้อที่กำลังได้รับความสนใจในภาคอุตสาหกรรม สำหรับคุณลักษะส่วนบุคคลพบว่า นายจ้างและผู้สอนคาดหวังให้บัณฑิตมีความอดทน มุ่งมั่น สู้งาน ใฝ่หาความรู้และศึกษาเพิ่มเติมได้ด้วยตนเอง มีความยืดหยุ่นสามารถปรับตัวได้ และ 2) ผลการประเมินความคาดหวังต่อผลการเรียนรู้ของหลักสูตรในแต่ละข้ออยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด โดยนายจ้างคาดหวังให้บัณฑิตมีคุณธรรม จรรยาบรรณ และความรับผิดชอบในการปฏิบัติงานด้านวิศวกรรมไฟฟ้าและการศึกษาที่ต้องคำนึงถึงผลกระทบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม มีความสามารถปฏิบัติงานโดยใช้หลักการทางด้านวิศวกรรมไฟฟ้าและสาขาวิชาชีพได้ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 5.00, SD = 0.00)
The Development of Competency-Based Learning Model with LDWF Technique for Pawn Shop Manager
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สังเคราะห์รูปแบบการฝึกอบรมฐานสมรรถนะวิชาชีพผู้จัดการโรงรับจํานํา 2) พัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะวิชาชีพตามรูปแบบที่พัฒนาขึ้น 3) หาผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียนในหลักสูตร และ 4) ประเมินผลความพึงพอใจของผู้เรียนหลักสูตรฐานสมรรถนะวิชาชีพผู้จัดการโรงรับจํานํา โดยมีประชากรได้แก่ บุคลากรของสํานักธนานุเคราะห์ทั้ง 38 สาขา จํานวน 413 คน ทําการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง แบบเจาะจงตาม คุณสมบัติ คือ เป็นผู้ที่มีสิทธิขึ้นสู่ตําแหน่งผู้จัดการโรงรับจํานํา จํานวนทั้งสิ้น 45 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามสมรรถนะวิชาชีพ หลักสูตร ระบบสารสนเทศสนับสนุนการเรียนรู้และสื่อ แบบทดสอบ ก่อนและหลังเรียน แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถามความคิดเห็นต่อผู้เชี่ยวชาญ แบบประเมินความพึงพอใจ และแบบ ตรวจสอบหาคุณภาพค่าดัชนีความสอดคล้องของวัตถุประสงค์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์ เนื้อหา ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการดําเนินการวิจัยพบว่า 1) ผู้เชี่ยวชาญเห็นด้วยกับรูปแบบ การจัดการเรียนรู้ตามสมรรถนะอยู่ในระดับเหมาะสมทุกด้าน (IOC > 0.5) 2) ได้หลักสูตรทรัพย์จํานําระดับต้น ประกอบด้วย 6 บทเรียนที่สอดคล้องตามฐานสมรรถนะ 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มตัวอย่างหลังเรียนสูงขึ้น กว่าก่อนเรียนที่ระดับนัยสําคัญทางสถิติ .01 และ 4) ผลความพึงพอใจของผู้เข้ารับการฝึกอบรมต่อรูปแบบการเรียนที่ พัฒนาขึ้นอยู่ในระดับ มาก (X= 4.34) สรุปได้ว่า รูปแบบที่พัฒนาขึ้นสามารถนําไปใช้ในการฝึกอบรมผู้จัดการโรงรับ จํานําได้
Development of Teaching Model by Using Project Based Approach on Cellphones for Enhancing Self Acquisition of Knowledge
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบกานเป็นฐารเรียนการสอนโดยใช้โครงงานบนมือ ถือ เพื่อส่งเสริมทักษะการแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับทักษะการแสวงหาความรู้ด้วยตนเองของผู้เรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในวิจัย ได้แก่ นักศึกษาระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ปีที่ 2 สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ ธุรกิจ วิทยาลัยอาชีวศึกษานครราชสีมา ปีการศึกษา 2560 จํานวน 36 คน โดยผู้วิจัยเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธี สุ่มอย่างง่าย การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทาง เดียว และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า 1) ผู้ทรงคุณวุฒิได้ประเมินรูปแบบการเรียน การสอน มีประสิทธิภาพอยู่ในระดับดี มีประสิทธิภาพ 91.48% คํานวณโดยการใช้สูตร E-CAI 2) ผู้เรียนที่เรียน ด้วยรูปแบบการเรียนการสอนโดยใช้โครงงานเป็นฐานบนมือถือมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แตกต่างจากผู้เรียนที่ ไม่ได้เรียน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความสามารถในการแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง จําแนกตาม ประเภทของโครงการ พบว่า ไม่แตกต่างกัน 3) ความสัมพันธ์ของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับทักษะการแสวงหา ความรู้ด้วยตนเองของผู้เรียนมีความสัมพันธ์กัน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และผู้เรียนมีความพึงพอใจอยู่ ในระดับมาก
Parking Area Management of Queen Sirikit National Convention Center
งานวิจัยนี้เน้นการจัดการพื้นที่จอดรถภายในศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการใช้ประโยชน์ที่จอดรถ 2) ศึกษาสภาพด้านกายภาพของพื้นที่จอดรถในปัจจุบัน 3) หามาตรการที่เหมาะสมในการจัดการพื้นที่จอดรถให้มีประสิทธิภาพ พบว่าปัญหาที่จอดรถ ไม่เพียงพอต่อการให้บริการที่จอดรถ ในการศึกษาได้ทำการเก็บข้อมูลปริมาณจราจร และพฤติกรรมการใช้พื้นที่จอดรถ ผู้วิจัยได้ดำเนินการทดลองแก้ไขปัญหาดังกล่าวเป็น 3 กรณีโดยจัดมาตรการที่จอดรถใหม่โดยใช้โปรแกรมแบบจำลองสภาพจราจรระดับจุลภาค Vissim ซึ่งเป็นเครื่องมือวัดสำหรับการประเมินผลและทดสอบสมมติฐานคือ กรณีที่ 1 จัดสัดส่วนพื้นที่จอดรถทั่วไป 65% VIP 35% การจอดรถประกอบด้วยการจอดระยะสั้น1-2 ชั่วโมง ระยะยาว 3-4 ชั่วโมง และจอดตลอดวัน กรณีที่ 2 จัดสัดส่วนพื้นที่จอดรถทั่วไป 83% VIP 17% การจอดรถประกอบด้วยการจอดระยะสั้น 1-2 ชั่วโมง และจอดตลอดวัน และกรณีที่ 3 จัดสัดส่วนพื้นที่จอดรถทั่วไป 83% VIP 17% แต่การจอดรถเป็นแบบจอดตลอดวัน ผลการศึกษาพบว่า มาตรการการจัดการที่จอดรถ กรณีที่ 2 มีประสิทธิภาพดีกว่าโดยสามารถเพิ่มจำนวนรถให้มีที่จอดรถได้มากขึ้นกว่าปัจจุบัน 442 คัน มีการหมุนเวียนของช่องจอดรถมากขึ้นกว่าปัจจุบัน 0.09 คัน/ชั่วโมง/ช่อง และระยะเวลาการจอดรถระยะสั้นในกรณีที่ 2 เฉลี่ย 97 นาที ส่งผลให้การครอบครองพื้นที่จอดรถน้อยลงจากสภาพปัจจุบัน 8% จากผลด้านตัวแปรจราจรกรณีที่ 2 ด้านความล่าช้าพบว่ามีความล่าช้ากว่าปัจจุบัน 3% ด้านระยะเดินทาง และระยะเวลาเดินทางพบว่าน้อยกว่าปัจจุบันทำให้รถเข้าถึงที่จอดรถได้เร็วขึ้น ดังนั้นมาตรจัดการพื้นที่จอดรถใหม่ในกรณีที่ 2 สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่จอดรถได้อย่างเหมาะสมโดยรองรับพื้นที่จอดรถได้มากกว่าในปัจจุบัน
Development of a Lesson Plan Based on Collaborative learning Activities with the Cloud-Based SQ3R Method to Improve Reading Comprehension
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการสอนเพื่อจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือที่ส่งเสริมการอ่านโดยใช้เทคนิค SQ-3R ผ่านเทคโนโลยีคลาวด์ 2) หาความเหมาะสมของแผนการสอนที่พัฒนาขึ้น และ 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนของผู้เรียนที่เรียนตามแผนการเรียนที่พัฒนาขึ้น กลุ่มผู้เชี่ยวชาญได้แก่อาจารย์ผู้สอนที่มีประสบการณ์สอนในรายวิชาวัสดุช่างไม่น้อยกว่า 10 ปีหรือจบการศึกษาในระดับปริญญาเอกในสาขาเครื่องกลที่เกี่ยวข้อง กลุ่มตัวอย่างคือผู้เรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาเครื่องกล โรงเรียนเตรียมวิศวกรรมศาสตร์ ไทย-เยอรมัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ จำนวน 76 คน ซึ่งได้มาโดยการใช้วิธีสุ่มอย่างง่าย. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วย (1) แผนการสอนตามรูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือที่ส่งเสริมการอ่านโดยใช้เทคนิค SQ-3R ผ่านเทคโนโลยีคลาวด์ (2) แบบประเมินคุณภาพของแผนการสอน (3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า ได้แผนการสอนตามรูปแบบของการเรียนรู้ที่ได้ออกแบบจำนวน 4 แผน ความเหมาะสมด้านเนื้อหาแผนการสอนที่พัฒนาขึ้นมีค่าอยู่ในระดับมาก (X ̅ = 4.30, S.D. = 0.64 ) และ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
The Development of Competency-Based Self-Directed Learning Instructional Package Model in Curriculum Development of Higher Education Institutions
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพรูปแบบชุดการเรียนด้วยตนเองแบบฐานสมรรถนะเรื่องการ พัฒนาหลักสูตรในสถาบันอุดมศึกษาและ เพื่อทดลองใช้รูปแบบชุดการเรียนด้วยตนเองแบบฐานสมรรถนะ ที่พัฒนาขึ้น ประชากร ได้แก่ เจ้าหน้าที่ฝ่ายวิชาการและอาจารย์ผู้เกี่ยวข้องในการจัดท าหลักสูตร ในปี พ.ศ. 2560 ของสถาบันอุดมศึกษาสังกัดส านักงาน คณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จ านวน 254 คน กลุ่มตัวอย่างส าหรับการหา ประสิทธิภาพ ได้แก่ เจ้าหน้าที่ฝ่ายวิชาการและอาจารย์ผู้เกี่ยวข้องในการจัดท าหลักสูตรของสถาบันอุดมศึกษา จ านวน 30คน โดยการเลือกตามคุณสมบัติที่ก าหนด กลุ่มตัวอย่างในการทดลองใช้เพื่อทดสอบสมมติฐาน ได้แก่ เจ้าหน้าที่ฝ่ายวิชาการและ อาจารย์ผู้เกี่ยวข้องในการจัดท าหลักสูตรของสถาบันอุดมศึกษา จ านวน 12 คน โดยการเลือกตามคุณสมบัติที่ก าหนดที่ไม่ใช่กลุ่ม ตัวอย่างที่ใช้ในการหาประสิทธิภาพ รูปแบบชุดการเรียนด้วยตนเองแบบฐานสมรรถนะ มีทั้งหมด 3 หน่วย ประกอบด้วย หน่วยที่ 1) ด้านนโยบายการเปิดหลักสูตรสถานศึกษา หน่วยที่ 2) ด้านการจัดท าหลักสูตร หน่วยที่ 3) ด้านการน าเสนอหลักสูตร ระดับอุดมศึกษา ผลการวิจัยพบว่าประสิทธิภาพรูปแบบชุดการเรียนที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพ 90.43/73.71 ค านวณโดยใช้ วิธีการ KW # 3 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ที่ 70/60 และผู้เรียนมีความพึงพอใจชุดการเรียนด้วยตนเองที่พัฒนาขึ้นอยู่ในระดับมาก ผู้เรียนมีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียนอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติที่ระดับ .05
The Study of Vehicles Entering/Existing Big Market Effected to Through Traffic on Main Road : A case study of Rama V Market
ตลาดพระราม 5 เป็นตลาดขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ริมถนนนครอินทร์ อําเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เป็นพื้นที่กิจกรรม ประเภทหนึ่งที่ดึงดูดให้เกิดการเดินทางของคน ปัจจุบันมีผู้มาใช้บริการตลาดจํานวนมากตลอดทั้งวันโดยเฉพาะในช่วง เย็น ภายในตลาดมีการให้บริการที่จอดรถเป็นจํานวนมาก แต่ประสบปัญหาจากรถรอเลี้ยวเพื่อเข้าตลาดทําให้กีดขวาง กระแสจราจรบริเวณหน้าตลาด จากการสํารวจสภาพจราจรในช่วงเวลา 16.00-17.00 ของวันเสาร์ และวันอาทิตย์ พบว่า รถเลี้ยวเข้าตลาดมีสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 40 เมื่อเทียบกับรถทางตรง และมีสัดส่วนของผู้ที่ตั้งใจเดินทางมาตลาด คิดเป็นร้อยละ 74 ของรถที่เลี้ยวเข้าตลาดทั้งหมด ซึ่งส่วนใหญ่ใช้เวลา 15-30 นาที ในการเลือกซื้อสินค้าหรือบริการ ผลการวิเคราะห์สภาพจราจรจากแบบจําลอง พบว่า เมื่อยังไม่มีตลาด รถทางตรงสามารถใช้ความเร็วประมาณ 62 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่เมื่อมีตลาดพระราม 5 ทําให้รถทางตรงใช้ความเร็วได้ลดลงจากเดิมเหลือเพียง 38 กิโลเมตรต่อ ชั่วโมง นอกจากนี้ปัญหาการจอดรถของผู้มาใช้บริการตลาดบริเวณไหล่ทางยังเป็นปัจจัยที่ส่งผลกระทบกับความเร็ว ของรถทางตรงเช่นกัน อย่างไรก็ดี จากแบบจําลองระดับจุลภาคเมื่อมีการกําหนดมาตราการห้ามจอดรถบริเวณไหล่ทาง ส่งผลทําให้รถทางตรงใช้ความเร็วได้เพิ่มขึ้นจาก 38 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เป็น 58 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
The Study and Development of a Public Relations Video to Create an Image of the Thai-French Innovation Institute, King Mongkut's University of Technology North Bangkok on Social Media
The objectives of this research were to 1) develop a public relations video to create an image of the Thai-French Innovation Institute, King Mongkut's University of Technology North Bangkok on Social Media, 2) evaluate the quality of a public relations video to create an image of the Thai-French Innovation Institute on Social Media, and 3) study the satisfaction of the sample towards the public relations video to create an image of the Thai-French Innovation Institute on social media. The sample was 30 users of the Thai-French Innovation Institute services in 2021 and 30 personnel from the Thai-French Innovation Institute selected by simple random sampling. The instruments used in this research consisted of (1) a newly developed public relations video to create an image of the Thai-French Innovation Institute on social media, (2) public relations channels, which are the Institute’s website, YouTube channel, Facebook page, and Application Line (3) video quality assessment forms for content experts and video production technique experts, and (4) satisfaction assessment form for the sample to assess their satisfaction towards the public relations video to create an image on social media. The statistics for data analysis were percentage, mean, and standard deviation. The findings reveal that 1) the developed public relations video to create an image of the Thai-French Innovation Institute on social media is in the form of online media and can be displayed on mobile devices, Smart TV, iPads, tablets, computers, etc., through various communication channels, including websites, Facebook pages, YouTube channels and Application Line with a target group is an Industrial, Government & Company Institutions, and Private company. ; 2) regarding the results of assessment of the quality of the public relations video to create an image on social media by content experts, the overall content quality was at the highest level, with = 4.53 and S.D.=0.57. Meanwhile, the overall result of assessment by video production technique experts in 9 aspects was at a high level, with = 4.35 and S.D. = 0.63. and 3) the overall assessment result of personnel satisfaction was at the highest level, with = 4.61 and S.D.=0.63. Meanwhile, the overall assessment result of academic service user satisfaction was at the highest level, with = 4.64 and S.D.=0.53
The Development of a Training Course for Vocational Teachers to Develop Instructions in Portable Devices by using Authoring System Model
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาและประเมินความเหมาะสมรูปแบบการพัฒนาระบบนิพนธ์บทเรียน สำหรับสร้างบทเรียนบนอุปกรณ์พกพา 2) เพื่อพัฒนาและประเมินประสิทธิภาพหลักสูตรฝึกอบรมครูสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในการสร้างบทเรียนบนอุปกรณ์พกพาตามรูปแบบระบบนิพนธ์บทเรียน กลุ่มเป้าหมายการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา หัวหน้าแผนกวิชา ครูผู้สอน และผู้เรียน โดยเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนด ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการแก้ปัญหาในด้านการจัดการเรียนการสอนของครู ผลการประเมินความเหมาะสมของรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ พบว่า รูปแบบมีความเหมาะสมระดับมากที่สุด ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานของการวิจัยที่ตั้งไว้ 2) ผลการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูในการสร้างบทเรียนบนอุปกรณ์พกพา พบว่า หลักสูตรฝึกอบรมมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีความรู้ ทักษะ และกิจนิสัยที่ดีเกี่ยวกับการสร้างบทเรียนบนอุปกรณ์พกพาประกอบด้วย 8 หัวข้อเรื่อง ที่มีองค์ประกอบคือ เนื้อหา สื่อ กิจกรรม และการประเมินผลของแต่ละเรื่อง ผลการประเมินประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรมได้ประยุกต์ใช้รูปแบบ CIPP Model ได้ผลดังนี้ 1) การประเมินบริบท พบว่า หลักสูตรฝึกอบรมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) การประเมินปัจจัยเบื้องต้น ได้ผลการประเมินความสอดคล้องระหว่างจุดประสงค์เชิงพฤติกรรมกับองค์ประกอบต่าง ๆ ของหลักสูตรมีค่าดัชนีความสอดคล้องสูง และผลการนำหลักสูตรไปทดลองใช้ ปรากฏว่าค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบมีค่าอยู่ระหว่าง 0.80 – 0.85 และได้ค่าคะแนนผลสัมฤทธิ์ภาคทฤษฎี มีค่า E1/E2 เท่ากับ 83.64/82.07 และภาคปฏิบัติมีค่าร้อยละ 81.67 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด และผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีความพึงพอใจต่อการฝึกอบรมระดับมากที่สุด 3) การประเมินกระบวนการ เป็นการประเมินผลการนำหลักสูตรฝึกอบรมไปใช้จริงกับกลุ่มเป้าหมาย พบว่า คะแนนผลสัมฤทธิ์ภาคทฤษฎีมีค่า E1/E2 เท่ากับ 85.44/83.78 และภาคปฏิบัติ มีค่าร้อยละ 84.27 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด และผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีความพึงพอใจต่อการฝึกอบรมระดับมากที่สุด และ 4) การประเมินผลผลิตโดยการติดตามความพึงพอใจ พบว่า ผู้บริหารสถานศึกษา หัวหน้าแผนกวิชา และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการใช้บทเรียนบนอุปกรณ์พกพาในระดับมากที่สุด จากผลการประเมินประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรมทุกรายการเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดหลักสูตรจึงมีประสิทธิภาพตามสมมติฐานของการวิจัยที่ตั้งไว้
Development of Potentiality Model for Entrepreneurship of Event Planning Business for Competition
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบของการพัฒนารูปแบบศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจอี เว้นท์เพื่อการแข่งขัน 2) เพื่อพัฒนารูปแบบศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจอีเว้นท์เพื่อการแข่งขัน และ 3) เพื่อพัฒนา คู่มือแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจอีเว้นท์เพื่อการแข่งขัน การวิจัยเป็นแบบผสมผสานเชิงคุณภาพ และเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย (1) ผู้ให้ข้อมูลเชิงคุณภาพ ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญซึ่งเป็น ผู้ประกอบการธุรกิจอีเว้นท์ และผู้บริหารธุรกิจอีเว้นท์ เครื่องมือวิจัย ได้แก่ ชุดคําถามการสัมภาษณ์ถึงโครงสร้างและ การประชุมสนทนากลุ่ม ใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (2) ผู้ให้ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ผู้จัดการ ในงานด้านการบริหารธุรกิจอีเว้นท์ และผู้ปฏิบัติงานอาวุโสในการธุรกิจอีเว้นท์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ชุด แบบสอบถาม ใช้วิธีการวิเคราะห์ด้วยสถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบ เชิงสํารวจด้วยโปรแกรมสําเร็จรูป SPSS ผลการวิจัย พบว่า รูปแบบศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจอีเว้นท์เพื่อการ แข่งขัน ประกอบด้วย 4 มิติ 12 องค์ประกอบ มิติที่ 1 ด้านการบริหารธุรกิจ ได้แก่ 1.1) บริหารช่องทางการขาย 1.2) บริหารลูกค้า 1.3) บริหารราคา 1.4) การจัดการสินค้า มิติที่ 2 ด้านการบริหารองค์กร ได้แก่ (2.1) การวางแผนงาน 2.2) การปฏิบัติงาน 2.3) การตรวจสอบ 2.4) การปรับปรุงและพัฒนา มิติที่ 3 ด้านการบริหารคน ได้แก่ 3.1) ภาวะ ผู้นํา 3.2) การจัดการค่าตอบแทนและสวัสดิการ และมิติที่ 4 ด้านคุณลักษณะที่พึงประสงค์ ได้แก่ 4.1) บุคลิกภาพและ ทัศนคติ และ 42) จรรยาบรรณในการทําธุรกิจ คู่มือแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจอีเว้นท์เพื่อการ แข่งขัน ประกอบด้วย 2 ส่วน ส่วนที่ 1 การแนะนําการใช้คู่มือแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจอีเว้นท์ เพื่อการแข่งขัน ส่วนที่ 2 แนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจอีเว้นท์เพื่อการแข่งขัน ประกอบด้วย 4 ได้แก่ บทที่ 1 แนวทางการพัฒนาธุรกิจด้านการบริหารธุรกิจ บทที่ 2 แนวทางการพัฒนาธุรกิจด้านการบริหารองค์กร บทที่ 3 แนวทางการพัฒนาธุรกิจด้านการบริหารคน บทที่ 4 แนวทางการพัฒนาธุรกิจด้านคุณลักษณะที่พึงประสงค์ รูปแบบการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการการธุรกิจอีเว้นท์เพื่อการแข่งขัน ได้รับการประเมินความเหมาะสมโดย ผู้ทรงคุณวุฒิด้วยมติเป็นเอกฉันท์ในการประชุมสนทนากลุ่ม และคู่มือแนวทางในการพัฒนาผู้ประกอบการธุรกิจอีเว้นท์ เพื่อการแข่งขันได้รับการประเมินความเหมาะสมในการนําไปใช้เพื่อพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจอีเว้นท์เพื่อการแข่งขันได้
Strategies for Maximixing Non Aeronautical Revenue at Don Mueang International Airport
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากลยุทธ์ในการเพิ่มรายได้ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการบินของท่าอากาศยานดอนเมือง 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อกลยุทธ์เพื่อเพิ่มรายได้ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการบินท่าอากาศดอนเมือง และ 3) ศึกษาแนวทางในการเพิ่มรายได้ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการบินของท่าอากาศยานดอนเมืองอย่างมีประสิทธิภาพ กลุ่มตัวอย่าง เลือกแบบเจาะจง คือ (1) กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัทท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) (2) ผู้อำนวยการฝ่ายแผนงานการพาณิชย์และการเงิน ท่าอากาศยานดอนเมือง (3) คณบดีวิทยาลัยการพัฒนาและฝึกอบรมด้านการบิน มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ รวม จำนวน 3 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูล นำข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึกโดยการพรรณนาข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า 1) กลยุทธ์ที่ท่าอากาศยานดอนเมืองควรเลือกคือ กลยุทธ์ 3 ระดับคือ (1) กลยุทธ์ระดับองค์กร หรือ กลยุทธ์แบบเติบโตมีการเร่งขยายสนามบินดอนเมืองเฟส 3 ซึ่งจะรองรับผู้โดยสาร 42 ล้านคนต่อปี ซึ่งท่าอากาศยานดอนเมืองสามารถหารายได้จากค่าใช้จ่ายต่อหัวของผู้โดยสารได้เพิ่มขึ้นตามจำนวนผู้โดยสารที่เพิ่มขึ้น (2) กลยุทธ์ระดับธุรกิจ โดยการกำหนดวิสัยทัศน์ และยุทธศาสตร์ให้ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมืองเป็นท่าอากาศยานแบบ fast and hassle free airport หรือท่าอากาศยานที่รวดเร็วและไม่ยุ่งยาก เพื่อจุดให้บริการของสายการบินต้นทุนต่ำในภูมิภาค มาใช้เป็นกรอบแนวทางการบริหารและดำเนินกิจการและมียุทธศาสตร์หลักรองรับ 7 ด้าน และ (3) กลยุทธ์ระดับหน้าที่ คือ การมุ่งเน้นการปรับปรุงและพัฒนาการให้บริการและนำมาตรฐานการให้บริการที่เป็นจุดเด่นในแต่ละท่าอากาศยานของท่าอากาศยานไทยมาเป็นจุดขายอีกทั้งปรับปรุงการทำงานของพนักงานให้เป็นมาตรฐานยิ่ง ๆ ขึ้นไป 2) ปัจจัยที่มีผลต่อกลยุทธ์เพื่อเพิ่มรายได้ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการบินท่าอากาศยานดอนเมือง คือ ปัจจัยการบริการของท่าอากาศยานแบ่งออกเป็น 5กด้าน ได้แก่ ด้านการเดินทาง ด้านบริเวณจอดรถ ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกในอาคารผู้โดยสาร ด้านความปลอดภัย ด้านร้านค้าและหน่วยงานให้บริการอื่น ๆ และ 3) แนวทางในการเพิ่มรายได้ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการบินของท่าอากาศยานดอนเมือง คือ แผนการหารายได้เชิงพาณิชย์และจัดสรรพื้นที่เชิงพาณิชย์ใหม่โดยเน้นรายได้การเพิ่มพื้นที่กิจกรรมเชิงพาณิชย์ และการปรับปรุงรูปแบบการเรียกเก็บค่าผลประโยชน์ตอบแทน การจัด Zoning สิ่งอำนวยความสะดวกที่หลากหลายต่าง ๆ เช่น โรงแรมในสนามบิน บริการรับส่งสัมภาระผู้โดยสาร การดึงแบรนด์ร้านอาหาร สปา และธนาคารชั้นนำเพื่อเป็นจุดดึงดูดผู้ใช้บริการ
The Development of Student Caring Operation Systems in Schools by Participative Management under Vocational Education Commission
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและประเมินความเหมาะสมของระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษาด้วยการจัดการแบบมีส่วนร่วม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา และ 2) พัฒนาและประเมินหลักสูตร ฝึกอบรมการใช้ระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษาด้วยการจัดการแบบมีส่วนร่วม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กลุ่มเป้าหมายในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูที่ปรึกษา ครูปกครอง ครูแนะแนว และผู้เรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ผลการวิจัยพบว่า 1) ระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษาด้วยการจัดการแบบมีส่วนร่วม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบคือ 1) ปัจจัยนำเข้า (Input) เป็นขั้นตอนแรกของระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษาเป็นการศึกษาสภาพการปฏิบัติงานเกี่ยวกับระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษาการบริหารจัดการระบบด้วยการจัดการแบบมีส่วนร่วม 2) การเปลี่ยนแปลงปัจจัยนำเข้า (Transformation) เป็นขั้นตอนของกระบวนการพัฒนาระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษาโดยการฝึกอบรมการใช้ระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษาให้กับผู้บริหารสถานศึกษาครูที่ปรึกษา ครูปกครอง และครูแนะแนวเพื่อให้ผู้เข้าอบรมเกิดทักษะด้านการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษา และ 3) ผลผลิต เป็นขั้นตอนการติดตามและประเมินผลที่เกิดขึ้นกับผู้เรียน ผู้บริหารสถานศึกษา ครูที่ปรึกษา ผู้ปกครอง ชุมชน ซึ่งระบบที่พัฒนาขึ้นมีผลการประเมินความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ผลการประเมินหลักสูตรฝึกอบรมการใช้ระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษาด้วยการจัดการแบบมีส่วนร่วม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ประกอบด้วย 4 หัวข้อเรื่อง คือ 1) ความสำคัญของระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษา 2) การบริหารจัดการระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษา 3) แนวทางการดำเนินงานระบบการดูแลผู้เรียน 4) เครื่องมือแบบประเมินพฤติกรรมผู้เรียนรายบุคคลระยะเวลาในการฝึกอบรม จำนวน 1 วัน ผลการประเมินหลักสูตรฝึกอบรม พบว่า ผลการนำหลักสูตรฝึกอบรมไปทดลองใช้มีคะแนนด้านทฤษฎีเท่ากับ 85.00/84.28 และคะแนนเฉลี่ยด้านปฏิบัติเท่ากับร้อยละ 78.78 ผลการนำหลักสูตรฝึกอบรมไปใช้จริง มีคะแนนด้านทฤษฎีเท่ากับ 84.16/83.81 และคะแนนเฉลี่ยด้านปฏิบัติเท่ากับร้อยละ 78.63 และ ผลการประเมินความพึงพอใจหลักสูตรฝึกอบรมภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.90) 3. ผลการประเมินหลังการฝึกอบรม พบว่า การติดตามผล ครูที่ปรึกษา ครูปกครอง และครูแนะแนว ได้นำความรู้และทักษะระบบการดูแลผู้เรียนในสถานศึกษาไปใช้ในสถานศึกษาของตนเองทุกขั้นตอน ผลการประเมินความพึงพอใจภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.61) และผู้เรียนมีความพึงพอใจภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุดเช่นกัน ( =4.59)
Chatbot for Blended Learning to Develop Infographics Design
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) ออกแบบและพัฒนาแชทบอทสำหรับการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน เพื่อพัฒนาการออกแบบอินโฟกราฟิก โดยใช้วิชาการออกแบบคอมพิวเตอร์กราฟิก สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย เป็นกรณีศึกษา 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาที่เรียนรู้โดยใช้แชทบอทสำหรับการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานที่พัฒนาขึ้น และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่เรียนด้วยแชทบอทสำหรับการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยได้แก่ นักศึกษาคณะครุศาสตร์ สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา ชั้นปีที่ 2 ที่ลงทะเบียนรายวิชาการออกแบบคอมพิวเตอร์กราฟิก ในปีการศึกษา 2564 จํานวน 42 คนโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) แชทบอทสำหรับการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน เรื่องการออกแบบอินโฟกราฟิก (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ และ (3) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test และสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค ในการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานหัวข้อเรื่องการออกแบบอินโฟกราฟิก มีรูปแบบการผสมผสานระหว่างการสอนแบบปกติกับการใช้แชทบอทเพื่อเป็นการทบทวนความรู้นอกห้องเรียนผ่านแอพพลิเคชันไลน์ ซึ่งในการออกแบบแชทบอทจะเป็นการสนทนาผ่านข้อความ ผลการวิจัยพบว่า 1) แชทบอทสำหรับการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้ได้ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาที่เรียนรู้โดยแชทบอทสำหรับการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานที่พัฒนาขึ้นหลังการจัดการเรียนรู้มีคะแนนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ระดับความพึงพอใจของผู้เรียนที่เรียนด้วยแชทบอทสำหรับการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานที่พัฒนาขึ้นโดยภาพรวมความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (
Temperature and Humidity Monitor of Breathing Tube Device
วัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) ออกแบบและสร้างอุปกรณ์แสดงอุณหภูมิและความชื้นของชุดสายช่วยหายใจ 2) ทดสอบค่าผิดพลาดอุปกรณ์แสดงอุณหภูมิและความชื้นของชุดสายช่วยหายใจ โดยในการออกแบบได้ใช้เซ็นเซอร์วัดอุณหภูมิและความชื้นในอากาศ ประมวลผลด้วยราสเบอรี่-พาย แสดงผลทางหน้าจอแอลซีดี จากนั้นส่งข้อมูลผ่านระบบฐานข้อมูล สามารถแสดงข้อมูลอุณหภูมิและความชื้นผ่านระบบออนไลน์ และอุปกรณ์สมาร์ทโฟนได้ จากการทดสอบเทียบค่ามาตรฐานกับเครื่อง Gas flow analyzer พบว่าการออกแบบและสร้างอุปกรณ์วัดอุณหภูมิและความชื้นของชุดสายช่วยหายใจ สามารถนำไปใช้เป็นอุปกรณ์ในการแสดงค่าอุณหภูมิและความชื้นของชุดสายช่วยหายใจได้จริง วัดอุณหภูมิมีค่าผิดพลาด 0.29 % ความชื้นมีค่าผิดพลาด 0 % และผลของการพัฒนาได้ผ่านการประเมินการใช้งานจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญของโรงพยาบาลราชวิถี
The Development of Teacher Experience Model to Promote Competency of Education for Students near Southern Border Provinces
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู ที่ส่งเสริมสมรรถนะของนักศึกษาวิชาชีพครูชายแดนภาคใต้ และ 2) ประเมินรูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู เพื่อส่งเสริมสมรรถนะ ของนักศึกษาวิชาชีพครูชายแดนภาคใต้ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ ได้แก่ นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา เลือกตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 30 คน การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู เพื่อส่งเสริมสมรรถนะนักศึกษาวิชาชีพครูชายแดนภาคใต้ ดำเนินการวิจัย 4 ขั้นตอนดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษารูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู เพื่อส่งเสริมสมรรถนะของนักศึกษาวิชาชีพครูชายแดนภาคใต้ แบ่งออกเป็น 3 ด้าน คือ ด้านการศึกษาแนวทางในการจัดประสบการวิชาชีพ ด้านการศึกษาองค์ประกอบและแนวทางการประเมินสมรรถนะ และด้านการศึกษาความคิดเห็นจากคณะครุศาสตร์ ขั้นตอนที่ 2 การสร้างรูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู เพื่อส่งเสริมสมรรถนะของนักศึกษาวิชาชีพครูชายแดนภาคใต้ ในภาพรวมของรูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู มีระดับคุณภาพเหมาะสมมากที่สุด (X ̅= 4.54, SD = 0.54) และภาพรวมความเหมาะสมของเว็บไซต์รูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู ที่ส่งเสริมสมรรถนะของนักศึกษาครูอยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด (X ̅= 4.49, SD = 0.63) ขั้นตอนที่ 3 การทดลองใช้รูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู เพื่อส่งเสริมสมรรถนะของนักศึกษาวิชาชีพครูชายแดนภาคใต้ และ 2) ผลการประเมินสมรรถนะนักศึกษาวิชาชีพครูชายแดนภาคใต้ โดยมีค่า (X ̅= 4.44, SD =0.65) ผลการประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาวิชาชีพครูอยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด (X ̅ = 4.63, SD = 0.60) และผลการประเมินความพึงพอใจของนักศึกษาวิชาชีพครูชายแดนภาคใต้ ภาพรวมของรูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู อยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่า (X ̅= 4.74, SD = 0.54) ขั้นตอนที่ 4 การปรับปรุงและแก้ไขรูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครู นำผลจากการทดลองมาแก้ไขปรับปรุง เพื่อให้รูปแบบการจัดประสบการณ์วิชาชีพครูมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
The Development of Motion infographics Media in Topic of Solution for Troubled Victims of Cyberbullying
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสื่อโมชั่นอินโฟกราฟิกแนวทางการแก้ปัญหาสำหรับผู้ที่เสี่ยงต่อ การตกเป็นเหยื่อการรังแกบนโลกไซเบอร์ 2) ศึกษาระดับความรู้และความเข้าใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2 ถึงแนวทางการแก้ปัญหาสำหรับผู้ที่เสี่ยงต่อการตกเป็นเหยื่อการรังแกบนโลกไซเบอร์ และ 3) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2 ที่มีต่อสื่อโมชั่นอินโฟกราฟิกแนวทางการแก้ปัญหาสำหรับผู้ที่เสี่ยงต่อการตกเป็นเหยื่อการรังแกบนโลกไซเบอร์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2 จำนวน 90 คนจากการ สุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) สื่อโมชั่นอินโฟกราฟิกแนวทางการแก้ปัญหาสำหรับผู้ที่เสี่ยงต่อการตกเป็นเหยื่อการรังแกบนโลกไซเบอร์ 2) แบบประเมินคุณภาพของสื่อสำหรับผู้เชี่ยวชาญ 3) แบบทดสอบวัดความรู้และความเข้าใจก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียน, 4) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อสื่อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยง เบนมาตรฐานและ z-test ผลการวิจัย พบว่า 1) สื่อโมชั่นอินโฟกราฟิกแนวทางการแก้ปัญหาสำหรับผู้ที่เสี่ยงต่อการตกเป็นเหยื่อการรังแกบนโลกไซเบอร์ มีคุณภาพด้านเนื้อหาอยู่ในระดับดี ที่ค่าเฉลี่ย 4.29 และมีคุณภาพด้านการผลิตสื่ออยู่ในระดับดีมาก ที่ค่าเฉลี่ย 4.57 2) คะแนนทดสอบความรู้และความเข้าใจของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อสื่อมีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับที่มากที่สุด ที่ค่าเฉลี่ย 4.72 ประโยชน์ของการวิจัยครั้งนี้ คือ แนวทางการออกแบบสื่อโมชั่นอินโฟกราฟิกที่เหมาะสมต่อเยาวชนอายุระหว่าง 11-28 ปี ในการช่วยให้เกิดความรู้และความเข้าใจ ที่ถูกต้องในการแก้ปัญหาสำหรับผู้ที่เสี่ยงต่อการตกเป็นเหยื่อการรังแกบนโลกไซเบอร์
Blended Learning Management Model for Enhancing Competency in Mudmee Silk Weaver
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนามาตรฐานสมรรถนะอาชีพช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ 2) พัฒนารูปแบบ การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะอาชีพช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ และ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบ การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะอาชีพช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ การดําเนินการวิจัยมี 3 ระยะ (1) พัฒนามาตรฐานสมรรถนะอาชีพช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 11 ท่านพิจารณาร่างสมรรถนะอาชีพ (2) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน โดยผู้เชี่ยวชาญ 8 ท่านประเมินความเหมาะสมของรูปแบบ และ (3) การศึกษาผลการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะอาชีพช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ กับกลุ่ม ตัวอย่างจํานวน 15 คน เป็นนักเรียนระดับช่วงชั้นที่ 2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 - 6 โรงเรียนตํารวจตระเวนชายแดน บ้านตาแตรว ในโครงการสร้างทายาทหม่อนไหมในโรงเรียนจังหวัดสุรินทร์ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2560 โดยการ เลือกตัวอย่างแบบเจาะจง จากประชากร 934 คน ในโรงเรียนตํารวจตระเวนชายแดนในสังกัดกองบัญชาการตํารวจ ตระเวนชายแดนในจังหวัดสุรินทร์ จํานวน 7 แห่ง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) มาตรฐานสมรรถนะอาชีพช่างทอ ผ้าไหมมัดหมี่ (2) รูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะอาชีพช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ (3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ (4) แบบประเมินสมรรถนะอาชีพช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ ผลการวิจัยพบว่า 1) มาตรฐานสมรรถนะอาชีพช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ ประกอบด้วย 1 ความมุ่งหมาย 5 บทบาทหลัก 6 หน้าที่หลัก 7 หน่วยสมรรถนะ และ 20 สมรรถนะย่อย 2) รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะอาชีพ ช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ จากความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ย 4.31 ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน 0.58 และ 3) ผลการศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยผู้เรียนทุกคนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนผ่านเกณฑ์ ร้อยละ 75 ทุกหน่วยการเรียนรู้ ผลการประเมินสมรรถนะวิชาชีพช่างทอผ้าไหมมัดหมี่ แสดงว่า ผู้เรียนผ่านการประเมิน ทุกหน่วยสมรรถนะ
Management Strategies of Small and Medium Enterprises to Achieve Sustainable Success
ธุรกิจในยุคโลกาภิวัตน์กระตุ้นให้เกิดเสรีทางการค้าอย่างไร้พรหมแดน เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตในการอุปโภคบริโภค ไปสู่ยุคดิจิทัล ผู้ประกอบการจึงต้องเผชิญกับการแข่งขันที่นับวันจะทวีความรุนแรงมากขึ้น การวางกลยุทธ์การจัดการที่ ดีจึงเป็นส่วนสําคัญที่จะทําให้ธุรกิจประสบผลสําเร็จอย่างยั่งยืน การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์การ จัดการธุรกิจอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อมให้ประสบความสําเร็จอย่างยั่งยืน ดําเนินการวิจัยทั้งเชิงคุณภาพ และเชิงปริมาณ สํารวจข้อมูลเชิงปริมาณจากการสัมภาษณ์ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อมที่ ประสบผลสําเร็จในการดําเนินธุรกิจ จํานวน 500 ราย ผลการวิจัย พบว่า กลยุทธ์การจัดการที่สําคัญในลําดับแรกของ แต่ละองค์ประกอบเป็นดังนี้ ด้านผู้ประกอบการ คือ มุ่งมั่นทุ่มเทและมีความรับผิดชอบ ด้านการตลาด คือ สร้างความ ประทับใจโดยมุ่งเน้นการให้ลูกค้าซื้อซ้ําและบอกต่อ ด้านการดําเนินงาน คือ บริหารงานโดยยึดหลักความโปร่งใสและ ตรวจสอบได้ และด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ คือ ปรับปรุงฐานข้อมูลให้มีความเป็นปัจจุบันเพื่อนํามาใช้ในการตัดสินใจ ได้อย่างถูกต้อง ผลการวิเคราะห์ตัวแบบจําลองสมการโครงสร้างที่ได้พัฒนาขึ้น พบว่า ผ่านเกณฑ์การประเมินมีความ สอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า Chi-Square Probability Level เท่ากับ 0.090 ค่า Relative Chi-Square
Development of Learning Model Based on Contemplation Education to Encourage Ethics of Industrial Technician Profession
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการเรียนรู้ตามแนวจิตตปัญญาศึกษาเพื่อสร้างจริยธรรมวิชาชีพ ช่างอุตสาหกรรม 2) พัฒนาชุดการเรียนรู้ตามแนวจิตตปัญญาศึกษาเพื่อสร้างจริยธรรมวิชาชีพช่างอุตสาหกรรม 3) ศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยชุดการเรียนรู้ตามแนวจิตตปัญญาศึกษาเพื่อ สร้างจริยธรรมวิชาชีพช่างอุตสาหกรรม และ 4) ประเมินจริยธรรมวิชาชีพช่างอุตสาหกรรมหลังเรียนด้วยชุดการเรียนรู้ ตามแนวจิตตปัญญาศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาวิทยาลัยเทคนิคดุสิต ชั้นปีที่ 1 และปีที่ 2 หลักสูตร ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงที่เรียนโดยระบบทวิภาคี แผนกช่างก่อสร้าง จํานวน 33 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน ด้วยค่าที และเปรียบเทียบผลการประเมินจริยธรรมวิชาชีพช่างอุตสาหกรรมหลังเรียนด้วยค่าที ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ตามแนวจิตตปัญญาศึกษาเพื่อสร้างจริยธรรมวิชาชีพช่างอุตสาหกรรม มี 3 องค์ประกอบ ดังนี้ องค์ประกอบที่ 1 ปัจจัยนําเข้า ประกอบด้วย จุดประสงค์ นักศึกษา ครูผู้สอน แผนการจัดการ เรียนรู้ การวัดและประเมินผล องค์ประกอบที่ 2 กระบวนการเรียนรู้ ประกอบด้วย 3 ขั้นตอนใหญ่ ได้แก่ (1) ขั้นเตรียม มี 2 ขั้นตอนย่อย คือ ขั้นสร้างความเมตตา ขั้นเผชิญความจริง (2) ขั้นสอน มี 4 ขั้นตอนย่อย ได้แก่ ความมุ่งมั่น ความ ต่อเนื่อง การพิจารณาอย่างใคร่ครวญ การเชื่อมโยงความสัมพันธ์ (3) ขั้นสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ ได้แก่ ชุมชนแห่ง การเรียนรู้ องค์ประกอบที่ 3 การประเมินผล มีการประเมินผลจริยธรรมวิชาชีพช่างอุตสาหกรรม 3 ด้าน ได้แก่ ด้าน ความรับผิดชอบ ด้านความซื่อสัตย์ ด้านจิตอาสา และมีการประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน ผลการประเมินความเหมาะสมของรูปแบบจากผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน สรุปมีผลการประเมินในระดับเหมาะสมมากที่สุด 2) การพัฒนาชุดการเรียนรู้ตามแนวจิตตปัญญาศึกษาเพื่อสร้างจริยธรรมวิชาชีพช่างอุตสาหกรรม ประกอบไปด้วย แผนการจัดการการเรียนรู้ สื่อ ใบกิจกรรม แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน และแบบ ประเมินจริยธรรม (รูบิค) 3 ด้าน ซึ่งมีผลการประเมินคุณภาพภาพของชุดการเรียนรู้ตามแนวจิตตปัญญาศึกษาเพื่อ สร้างจริยธรรมวิชาชีพช่างอุตสาหกรรม จากผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน สรุป ผลการประเมินมีคุณภาพในระดับมากที่สุด 3) การศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยชุดการเรียนรู้ตามแนวจิตตปัญญาศึกษา พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ .05 เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ และ 4) การประเมินจริยธรรมวิชาชีพช่างอุตสาหกรรมหลังเรียนด้วยชุดการเรียนรู้ตามแนวจิตตปัญญาศึกษา พบว่า ผลการ ประเมินสูงกว่าเกณฑ์ที่กําหนดร้อยละ 80 อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05
A Development Model of Cooperative Learning by Applying Augmented Reality Technology Enhances the Real Practical Skills and Study Durability of Bachelor Students of Engineering
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการเรียนแบบร่วมมือโดยการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีความจริงเสริมและส่งเสริมทักษะปฏิบัติและความคงทนทางการเรียน สำหรับนักศึกษาหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการเรียนแบบร่วมมือโดยการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีความจริงเสริมเพื่อส่งเสริมทักษะปฏิบัติและความคงทนทางการเรียน มีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่ารูปแบบการเรียน “ARLT MODEL” ได้รับการประเมินความเหมาะสมจากผู้เชี่ยวชาญ ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย= 4.67) (S.D.= 0.59) โดยองค์ประกอบที่ 1 ปัจจัยนำเข้า ประกอบด้วย (1) การกำหนดวัตถุประสงค์ (2) การจัดเตรียมสภาพแวดล้อม (3) การตัดสินใจเลือกสื่อการสอน (4) การจัดหาวัสดุเครื่องมือ องค์ประกอบที่ 2 กระบวนการเรียนการสอนแบบร่วมมือ แบ่งเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 เตรียมความพร้อมก่อนเรียน ประกอบด้วยทดสอบก่อนเรียน และการจัดกลุ่มผู้เรียน ส่วนที่ 2 กระบวนการเรียนการสอน มีขั้นตอนดังนี้ ขั้นที่ 1 ทบทวนความรู้ ขั้นที่ 2 ชี้แจงวัตถุประสงค์การเรียน ขั้นที่ 3 ผู้เรียนศึกษาเนื้อหาจาก (AR) ขั้นที่ 4 อภิปรายกลุ่ม ขั้นที่ 5 วางแผนการทำงาน ขั้นที่ 6 ลงมือปฏิบัติ ขั้นที่ 7 ตรวจสอบผลงาน ส่วนที่ 3 ประเมินผลการเรียนรู้ ประกอบด้วยประเมินทักษะปฏิบัติ และประเมินผลงาน และ องค์ประกอบ ที่ 3 ผลิตผล ได้แก่ (1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (2) ทักษะปฏิบัติ (3) ความคงทนในการเรียน และ (4) ความพึงพอใจ โดยมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมคือ เทคโนโลยีความจริงเสริมอาจไม่สามารถใช้ได้กับทุกวิชา รูปแบบที่สังเคราะห์ควรระบุประเภทของเนื้อหาที่เหมาะสมกับการเรียนรู้ เช่น วิชาที่เน้นการรับรู้ทางการมองภาพ หรือวิชาที่มีความซับซ้อนของการนำเสนอแต่สำหรับ เทคโนโลยีความจริงเสริม นั้นเป็นรูปแบบการเรียนการสอนที่ดีมากเหมาะสมกับการเรียนรู้ของนักศึกษาในปัจจุบัน
The Development and Finding Efficiency of a Herb Grinder in Community Enterprise Level Production
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างเครื่องบดละเอียดสมุนไพรประเภทหัวราก ลำต้นและใบ ในเครื่องเดียวกันระดับวิสาหกิจชุมชน และ 2) หาประสิทธิภาพการทำงานที่เหมาะสมของเครื่องบดละเอียดสมุนไพร ผู้วิจัยจึงได้ออกแบบเครื่องบดละเอียดสมุนไพร ผลิตระดับชุมชน โดยเลือกใช้โครงสร้างเป็นวัสดุสแตนเลส และใช้มอเตอร์ไฟฟ้าเป็นต้นกำลังขนาด 3 แรงม้า ขับกำลังด้วยพูลเลย์ สายพาน ความเร็วรอบของใบบดที่ใช้คือ 5,600 รอบต่อนาที และเลือกใช้ใบบดแบบ 24 ใบ ใช้หลักการวิศวกรรม ทฤษฎีหมุนเหวี่ยงตี ปริมาณการผลิตของเครื่องบดละเอียดสมุนไพรคือ 50 กิโลกรัม/ชั่วโมง และได้ศึกษาหาประสิทธิภาพของเครื่องบดละเอียดสมุนไพร โดยทดลองบดสมุนไพรขมิ้นชันปริมาณ 1,000 กรัม จำนวน 10 ครั้ง ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลที่ได้หลังจากการทดลองบดละเอียดคือ ขมิ้นชันมีขนาดต่ำกว่า 0.80 มิลลิเมตร เป็นไปตามความต้องการของวิสาหกิจชุมชน ระยะเวลาเฉลี่ยที่ใช้สำหรับบดละเอียดขมิ้นชันคือ 61.60 วินาที และ 2) ประสิทธิภาพโดยรวมของเครื่องบดละเอียดสมุนไพรเท่ากับ 97.73% การวิเคราะห์จุดคุ้มทุนทางด้านเศรษฐศาสตร์วิศวกรรม ต้นทุนการสร้างเครื่องบดละเอียดเท่ากับ 85,000 บาท และต้นทุนแปรผันได้แก่ต้นทุนการบดละเอียดเท่ากับ 2.30 บาท/กิโลกรัม ปริมาณการผลิตเท่ากับ 10,500 กิโลกรัม/เดือน จำหน่ายกิโลกรัมละ 230 บาท พบว่าจุดคุ้มทุนเท่ากับ 1,063 กิโลกรัม ระยะเวลาการคืนทุนของเครื่องบดละเอียดสมุนไพร สามารถคืนทุนได้ภายในระยะเวลาประมาณ 1 เดือน จะทำให้วิสาหกิจชุมชนจะมีรายได้ 840,000 บาท/เดือน
Creating and Optimizing a Shredder Andrographis Paniculata in Community Enterprise Level Production
งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างเครื่องหั่นฟ้าทะลายโจร ระดับวิสาหกิจชุมชนในพื้นที่จังหวัดสระแก้ว และ 2) หาประสิทธิภาพการทำงานที่เหมาะสมของเครื่องหั่นฟ้าทะลายโจร ผู้วิจัยจึงได้ออกแบบเครื่องหั่นฟ้าทะลายโจร เลือกใช้วัสดุโครงสร้างเป็นวัสดุสแตนเลส SUS 304 และใช้มอเตอร์ไฟฟ้าเป็นต้นกำลังขนาด 1 แรงม้า ขับกำลังด้วยพูลเลย์ สายพาน รอบความเร็วที่ใช้คือ 846 รอบต่อนาที และเลือกใช้ใบมีดหั่นแบบ 2 ใบมีด โดยใช้หลักการวิศวกรรมตามทฤษฎีแรงเฉือนจากการหมุนเหวี่ยงใบมีด ปริมาณการผลิตของเครื่องหั่นฟ้าทะลายโจรคือ 50 กิโลกรัม/ชั่วโมง และได้ศึกษาหาประสิทธิภาพของเครื่องหั่นฟ้าทะลายโจร โดยการทดลองหั่น 10 ครั้ง ครั้งละ 1,000 กรัม ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลที่ได้จากการหั่นคือ ฟ้าทะลายโจรมีขนาดความยาวต่ำกว่า 2 นิ้ว ตามความต้องการของวิสาหกิจชุมชน ระยะเวลาเฉลี่ยที่ใช้สำหรับหั่นฟ้าทะลายโจรคือ 69.60 วินาที และ 2) ประสิทธิภาพโดยรวมของเครื่องหั่นฟ้าทะลายโจรเท่ากับ 99.57 % การวิเคราะห์จุดคุ้มทุนทางด้านเศรษฐศาสตร์วิศวกรรม ต้นทุนการสร้างเครื่องหั่นฟ้าทะลายโจรเท่ากับ 75,000 บาท และต้นทุนแปรผันได้แก่ต้นทุนการหั่นเท่ากับ 1.13 บาท/กิโลกรัม ปริมาณการผลิตเท่ากับ 12,000 กิโลกรัม/เดือน จำหน่ายกิโลกรัมละ 150 บาท พบว่าจุดคุ้มทุนเท่ากับ 503 กิโลกรัม ระยะเวลาการคืนทุนของเครื่องหั่นฟ้าทะลายโจร สามารถคืนทุนได้ภายในระยะเวลาประมาณ 1 เดือน จะทำให้วิสาหกิจชุมชนจะมีรายได้ 1,800,000 บาท/เดือน
Design and Developing of Mobile Hydraulics Instructional set
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและประเมินคุณภาพชุดฝึกไฮดรอลิกส์แบบเคลื่อนที่สำหรับใช้เป็นสื่อการสอน 2) เพื่อหาประสิทธิภาพชุดฝึกไฮดรอลิกส์แบบเคลื่อนที่ และ 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยชุดฝึกไฮดรอลิกส์แบบเคลื่อนที่ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ที่ลงทะเบียนเรียนวิชา ไฮดรอลิกส์และนิวแมติกส์ประยุกต์ ชั้นปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มอย่างง่ายด้วยวิธีการจับฉลากห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ชุดฝึกไฮดรอลิกส์แบบเคลื่อนที่ แบบทดสอบระหว่างเรียนและแบบทดสอบหลังเรียน ใบประเมินคุณภาพชุดฝึก สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการประเมินการคุณภาพชุดฝึกโดยผู้เชี่ยวชาญคุณภาพด้านการออกแบบอยู่ในระดับดีมากมีค่าเฉลี่ย (= 4.52, S.D. = 0.67) คุณภาพด้านการใช้งานและด้านสื่อการสอนอยู่ในระดับดีมากมีค่าเฉลี่ย (= 4.56, S.D. = 0.63) และคุณภาพด้านใบงานอยู่ในระดับดีมากมีค่าเฉลี่ย (= 4.67, S.D. = 0.58) 2) ผลการหาประสิทธิภาพชุดฝึกเมื่อนำไปใช้กับกลุ่มผู้เรียนมีค่าเท่ากับ 82.33/83.80 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 และ 3) นักศึกษามีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เป็นไปตามสมติฐานการวิจัย
รายชื่อผู้ทรงคุณวุฒิ